Een wat ongebruikelijke blog deze keer, geen nieuwe foto’s, ook nog geen lente noch een nieuw geluid. Wel terug in de tijd.
Ik ben namelijk begonnen mijn oude donkere kamer te ontmantelen, waar ik meer dan veertig jaar geleden mijn fotografisch leven begon. Na de Rietveld vestigde ik mij als ‘master printer’, de eerste opdracht was van Stedelijk Museum in Amsterdam om de foto’s van Lucebert af te drukken. Menig fotograaf volgde, onder andere een tentoonstelling van Willem Diepraam en ik werd naar het sterfbed van Ed van der Elsken geroepen om, met zijn fiat, nog een nog aantal van zijn foto’s (nogal een opgaaf want het noodzakelijk bariet papier was nogal schaars). De doka ruikt nog steeds naar fixeer, heerlijk, kom daar in het digitale tijdperk nog eens om.
Met het werk in opdracht financierde ik mijn eigen fotografie: stadsgezichten in London, New York en later zelfs Санкт-Петербург (zoals Leningrad ondertussen weer was gaan heten). Maar ook bij mij deed de digitale fotografie z’n entree, de luchtfotografie nam een grote vlucht (no pun intended) een langzaam maar zeker werd de doka werkeloos. Ten tijde van de expositie van Time and tide bij Museum Panorama Mesdag heb ik nog wel geëxperimenteerd met klassiek afdrukken (analoog schijn je tegenwoordig te moeten zeggen).
In het kader van het experiment was de eerste fase om een digitaal bestand om te zetten in een negatief (even ter herinnering, de Time and tide foto’s waren digitale fotomontages). Het (positieve) digitale bestand werd dus digitaal omgekeerd en net nu negatieve bestand vervolgens geprint op transparant materiaal.
Dit negatief werd vervolgens in contact gedrukt – dat wil zeggen dat het negatief direct op een vel foto-papier gelegd werd en vervolgens werd deze ‘sandwich’ belicht. Mooi experiment met goed resultaat, met één nadeel, een contact print is net zo groot is als het negatief. En dat terwijl de digitale bestanden inkjet prints mogelijk maken die niet alleen eigenlijk even goed waren als de contact prints, maar ook monumentaal groot konden zijn.
Amerikaanse import: de Archival Print Washer, de Beseler vergroter (met koud licht). Omdat het qua Duin⎪Dune monenteel rustig is, ik wacht op het voorjaarslicht, heb ik de ruimte, letterlijk en figuurlijk, om op te ruimen met als motto wabi-sabi (niets is blijvend, niets is af en niets is perfect).
De gehele doka inventaris staat online op mijn website en komt binnenkort op Marktplaats. Wie zou er belangstelling zou kunnen hebben voor de vaak unieke spullen ? Redelijke prijzen, het is vooral belangrijk dat er tweede huis gevonden wordt.
